Jamathi Club.

Doel van de Jamathi Club:
Het in stand houden van de Jamathi racers en bromfietsen.
Het documenteren en levendig houden van de Jamathi historie door kontakten, advies en clubblad.
Ereleden: Jan Thiel en Wil Mijwaart.
De Jamathi Club is opgericht op 25 sept.1994 en heeft nu ruim 110 leden.

De Jamathi 50 cc racers.

In 1962 besloten de 50 cc wegrace coureurs Jan Thiel en Martin Mijwaart om gezamenlijk nieuwe racers te bouwen. In 1963 werd met deze machientjes, die voorzien waren van een Royal Nord blok, geracet in Nederland en België. Een jaar later werden er eigen blokken gemaakt en kwamen de racers onder de naam Tansini op de circuits. Dat leverde wat broodnodige centen op van de gelijknamige Italiaanse motorenfabriek. Voor het seizoen 1965 werden nieuwe rijwielgedeeltes gebouwd en werd de naam Jamathi bedacht, een samenvoegsel van letters uit de namen JAn,MArtin en THIel. Deze machientjes waren zeer snel en toen Jan besloot te stoppen met racen en Paul Lodewijkx als coureur in het Jamathi team werd opgenomen kwamen er fantastische race-suksessen. Voor het seizoen 1968 werd een geheel nieuwe racer voor Paul gebouwd, waarmee hij o.a. Anscheidt op de fabrieks Suzuki tijdens de Dutch-TT te Assen versloeg, de wereld-pers versteld deed staan en heel Nederland op z'n kop zette! Na nog meer GP-suksessen werd Paul 2e voor het Wereldkampioenschap en Jamathi werd 3e in het WK voor constructeurs. In 1969 behaalde Paul GP-zeges in Italîë, Tsjechoslowakije, Joegoslavië en miste op een haar na de wereldtîtel. Door een verkeersongeval in de winter van '69 werd Paul voor lange tijd uitgeschakeld en werd z'n plaats in het Jamathi team ingenomen door Aalt Toersen. Aalt won in 1970 de GP's van België, DDR en Tsjechoslowakije. Door o.a. een valpartij in Assen (5e plaats) en pech aan het einde van het seizoen werd opnieuw de wereld-titel op een haar na gemist. Aalt werd 2e achter Angel Nieto op Derbi, Martin werd 7e en Jamathi werd opnieuw 2e in het WK der constructeurs. De nieuwe Jamathi racer voor 1971 was opnieuw smaller en lager. Herman Meyer werd 4e en Aalt Toersen werd 6e in de WK-eindstand, terwijl Theo Timmer Nationaal kampioen werd. Door dit sukses ging Theo in '72 en '73 de GP's rijden en werd beide seizoenen 3e in het WK met BP-zeges in de DDR en W-Duitsland. Jan Bruins reed de GP' 5 van 1974 op Jamathi en werd 7e in de WK-eindstand, terwijl Juup Bosman Nationaal kampioen werd. Naast Jan Mijwaart, Peter Pauw, Cees van Dongen en Leo Commu behaalden o.a. ook de Zweed Leif RoseIl en de Engelsman Nigel Stone (Engels kampioen in '73 en '74) goede resultaten op Jamathi. In 1975 werden Jan Thiel en Martin Mijwaart door financiële problemen genoodzaakt in te gaan op het aanbod van Piovaticci om naar Italie te komen en daar verder te gaan onder die naam met als rijder Eugenio Lazzarini. Hij won de GP van Zweden en werd 2e in het WK.

Van 1976 t/m 1979 was het ex-Jamathi team werkzaam voor Bultaco met de coureurs Angel Nieto, die in '76 en '77 wereldkampioen werd, en Ricardo Tormo die dat voorbeeld volgde in '78 en 81. In 1982 werd het laatste 50 cc WK verreden.

Jamathi bromfietsen en 50cc motorfietsen.

Na de fantastische TT-overwinning in 1968 werd in samenwerking met de Firma Bruinsma te Amsterdam een Jamathi bromfiets ontworpen. Het werd een erg sportief uitziend model en de gebruikte materialen waren zeer duurzaam, zoals een vernikkeld frame, Minarelli P4 Sport motor, polyester tank en spatborden en Marzocchi vering. Begin 1969 werden de eersten verkocht en spoedig was ook een 50 cc motorfiets-model beschikbaar. Halverwege 1970 werd het model op diverse punten gewijzigd met name om de produktiekosten te verlagen. Nadat er in de loop van 1971 zo'n 900 verkocht waren bleken de opbrengsten, die voor een belangrijk deel aan het racing team toe zouden komen, erg tegen te vallen en werd de produktie gestopt.

door: Dik Toersen